Amicitalia.nl

Netwerk voor de liefhebbers van de Italiaanse taal en cultuur

Auteur: Redactie (pagina 1 van 3)

Unesco erfgoed: mosaici di Aquileia

Een prachtige mozaïekvloer uit de 4e eeuw, 760 m² groot en daarmee de grootste oudchristelijke mozaïekvloer in Europa, is te bewonderen in het Oud-Romeinse stadje Aquileia, 10 km van de badplaats Grado. De mozaïekvloer bevindt zich in de Basiliek uit de 11e eeuw en is zeker een omweg waard.

Lees verder

Grieken in Sicilië

Ingezonden artikel door Sophie Jitta

Wie naar Sicilië gaat, vindt overal overblijfselen van de vele overheersingen die het eiland heeft gekend: van de Grieken tot de Romeinen, van de Byzantijnen tot de Arabieren, van de Noormannen, de Zwaben tot en met de Spanjaarden. Laten we beginnen met de Grieken.

Hoewel het al weer enige tijd geleden is dat ik op Sicilië ben geweest en het daarom mogelijk is dat mijn informatie wat gedateerd is, doe ik toch een poging om de liefhebber enige tips te geven.

Over de tempels van Segesta en Agrigento (en de dankzij aardbevingen omgevallen tempels van Selinunte) zwijg ik, want een bezoek daaraan ligt voor de hand, evenals over Syracuse, de stad van Archimedes, maar ik wil wel iets zeggen over minder bekende Griekse ‘sporen’.

Fantastisch is Palazzolo Acreide, het vroegere Akrai, ten westen van Syracuse, met zijn ‘parco archeologico’. Een omweg waard vanwege het goed bewaarde Griekse theater, de necropolis en vooral vanwege de verderop gelegen schitterende beelden van de godin van de vruchtbaarheid Cybele, van circa 2500 jaar oud. Deze in de rotsen uitgehouwen en helaas door de tand des tijds aangevreten beelden zijn alleen te zien onder begeleiding van een ‘mannetje’. Vraag daarnaar in het parco.

Let op de enorme kappertjesstruiken, net buiten het toegangshek tot Cybele! Kappertjes (capperi) worden bijvoorbeeld gebruikt in een typisch Siciliaans gerecht als la caponata, met onder andere aubergine, tomaat, witte olijven, ui en basilicum. Dit gerecht past goed bij vis. Sicilië is een eiland en er is daarom veel vis te krijgen. Maar opgepast, in eenvoudige eethuisjes wordt de vis nog wel eens badend in olijfolie opgediend, evenals sla. Vraag om dat te vermijden om ‘non condito / non condita’.  Dan kunt u zelf olie toevoegen.

Meer info over Palazzolo Acreide: http://www.palazzolo-acreide.it/

Come arrivare:

Auto:   SS.114 “Mare Monti” richting Siracusa 

Bus:     Uit terminal di Siracusa met de bus autolinee AST

Vliegveld: Catania

Alessandro Baricco: il gusto di un maestro

Voor de liefhebbers van boeken met een raadselachtig einde, zijn Alessandro Baricco’s recent verschenen boeken een aanrader: Mr. Gwyn en Driemaal bij dageraad, horen bij elkaar, en weer niet.

My Gwyn en Driemal bij dageraad

Jasper Gwyn is een succesvolle schrijver die besluit copista te worden, schrijver van portretten. Met nauwgezette precisie voert hij dit idee uit met als resultaat een tot in het kleinste detail verzorgd atelier en een reeks bijzondere klanten. Als een echte kunstschilder laat hij mensen poseren, wekenlang, in eenzaamheid , tot ze hun essentie laten zien. Het resultaat is een uniek portret dat alleen door de klanten gelezen mag worden. De portretten blijven een mysterie voor de lezer tot het einde, totdat zijn eerste model en assistente Rebecca het mysterie ontrafelt.

Wie houdt van het surrealistische genre en raadsels, raad ik ook aan de roman ‘Tre volte all’alba’, Driemaal bij dageraad te lezen, een drieluik van verhalen die zeker iets met elkaar te maken hebben, maar niet helemaal. Plus een merkwaardige link: dit boek zou ook nog een zelfportret van Jasper inhouden, zoals het blijkt aan het einde van Mr Gwyn. Of het zo is? U mag het zeggen. Wel zeker een postmoderne manier van de schrijver om met zijn lezers te spelen (of misschien meer aandacht te krijgen). In ieder geval beide boeken zijn leuk en verrassend, zoals we al van Baricco gewend zijn. Misschien wel een tip voor de vakantie!

Meer informatie over Mr Gwyn:
http://www.debezigebij.nl/
Vertaler: Manon Smits
ISBN: 978 90 234 6818 9
Prijs: € 17.90

Dat is nou vertelkunst, zegt Baricco met dit drieluik. Personages zijn vloeibaar en het is aan de schrijver om de lezer indruk van vastighedi te geven. Maar die vastigheid ligt bij Alessandro Baricco niet vast. Dezelfde figuren dragen vele mogelijkehede in zich. En al die mogelijkheden kunnen leiden naar telkens een ander verhaal dat reikt naar het sublieme.

NRC – Joyce Roodnat

Het boek Mr Gwyn heeft ook een verrassende website: http://mrgwyn.feltrinelli.it/

A chi ama i romanzi su cui scervellarsi un po’, consiglio l’ultimo libro di Baricco Mr Gwyn.

Il protagonista, Jasper Gwyn è uno scrittore di successo che decide di ‘smettere’ di scrivere e sceglie di diventare un copista, di scrivere ritratti.

Con meticolosità e precisione Jasper realizza questo suo progetto facendosi aiutare da altrettanti personaggi particolari, esecutori impeccabili dei suoi desideri. Il risultato è un atelier pensato e curato nei minimi dettagli, con luci e musiche di sottofondo composte per creare l’ambiente più adatto per mettere in risalto i soggetti da ritrarre. I modelli così isolati e spogliati della loro normalità, poseranno per Jasper fino allo spegnersi dell’ultima delle 18 lampadine.

I ritratti consegnati sigillati saranno letti solo dai clienti e rimarranno un mistero anche per il lettore fino alla fine. Il finale sarà quindi non svelerà i ritratti ma il gioco ad incastri che lo scrittore ha realizzato scrivendoli.

La struttura surreale a scatola cinese di Mr Gwyn, vi porta immancabilmente a leggere anche Tre volte all’alba, citato in Mr Gwyn come il libro contentente l’autoritratto di Jasper e nel quale potreste  trovare spunti per una chiave di lettura del predetto romanzo Mr Gwyn.

Con questa sua ultima trovata Baricco ci propone un gioco postmoderno a cui è difficile resistere.

Per completare il tutto, va senza dubbio visitato anche il sito dedicato al libro Mr Gwyn:  http://mrgwyn.feltrinelli.it/

Infine vi segnalo il monologo di Baricco sul significato dello scrivere, che secondo me è alla base di qualunque interpretazione si voglia dare al romanzo Mr. Gwyn. Vi cito la parte più saliente, il finale:

Scriviamo libri e quel che facciamo è scegliere fra quanto di più raro  e di più caro c’è nell’universo e lo lavoriamo con le mani in un materiale affascinante che sono la lingua, le parole, il suono delle parole, il respiro della storia. Ci piace lavorarlo con le mani, e tutto questo solo perché vogliamo testimoniare di cosa è capace un certo genio umano e per esprimere in qualche modo il gusto di un maestro, di quel maestro che in quel momento siamo noi. Niente più di questo, ma niente, niente, meno di questo.

httpv://www.youtube.com/watch?v=H78BuFJ7fB8

 

L’arte è la prima forma di libertà.

Trailer: httpv://www.youtube.com/watch?v=ArYMATr0pZU

“Julius Caesar” van Shakespeare geïnterpreteerd door een groep gedetineerde van Rebibbia, de gevangenis van Rome. Regisseurs Paolo en Vittorio Taviani hebben de theaterproductie gedurende zes maanden gevolgd binnen de gevangenis. Het stuk lijkt voor de gevangenen geschreven te zijn, zij kennen geweld, macht, verraad.
Te zien vanaf 13-12-2012 in:
Rialto – Amsterdam
Eye Film Instituut – Amsterdam
Focus Filmtheater Arnhem – Arnhem
Chasse Cinema – Breda
Filmhuis Den Haag – Den Haag
Concordia, Film, Theater, Expositie – Enschede
Forum IM A G E S – Groningen
Filmtheater Hilversum – Hilversum
Filmtheater Lumiere – Maastricht
Lux – Nijmegen
LantarenVenster – Rotterdam
’t Hoogt

Interview met Giovanni Arcuri, hoofdrol als Cesare

L’Italia è così, ti devi concentrare sulle cose belle, altrimenti non se ne esce.

httpv://www.youtube.com/watch?v=NnyFhSi5tPc

Met humor en ironie laat deze documentaire de tegenstrijdige kanten van het huidige Italië zien. Vanaf 22 november in de Nederlandse bioscopen. Lees verder

Questa estate strana – Zero assoluto

httpv://www.youtube.com/watch?v=_mHVjxNQqIM

Dall’ultimo album Perdermi di Zero assoluto, estivo ma mai così soleggiato come: Se vuoi un po’ di sole…

Testo:

Sere calde e umide
Quanta gente si diverte
Ma io sono distante e
Guardo le cose
E penso a te

Questa estate strana
Che mi porta ancora con te
Questa estate strana
che mi porta ancora
con te


Tra gli alberi che guardano
Uniti dalla musica noi
Divisi dalla musica Noi
Ci piace questa musica a Noi
La gente se ne va
Ho voglia di restare qui
Domani
Domani
Domani e’ già domani

Questa estate strana
Che mi porta ancora con te
Questa estate strana
che mi porta ancora
con te

Sere Calde e umide
Sulle rive del fiume

Questa estate strana
Che mi porta ancora con te
Questa estate strana
che mi porta ancora
con te

Bron: http://www.zeroassoluto.it/index.php?page=testi

Vermeer. Il secolo d’oro dell’arte olandese

Vermeer. Il secolo d’oro dell’arte olandese

Tentoonstelling:  vanaf 27 settember 2012 – 20 januari 2013

De tentoonstelling ‘De gouden eeuw van de Nederlandse kunst’ van Johannes Vermeer is vanaf 27 september te zien in de Scuderie del Quirinale en omvat een zorgvuldige selectie van kunstwerken van Vermeer uit musea van de hele wereld en ongeveer vijftig werken van Nederlandse kunstenaars van zijn tijdgenoten.

https://www.scuderiequirinale.it/
Scuderie del Quirinale_ Via XXIV Maggio 16 – Roma

Kosten:  € 12,00
Voor studenten vr en za vanaf 19.00, € 4

Premio Bancarella: Marcello Simoni winnaar

Marcello Simoni is winnaar van de 60e Premio Bancarella met zijn spannend boek:Il mercante di libri maledetti, nu al een van de best-sellers van deze zomer.

Premio Strega 2012: Piperno winnaar

De Premio Strega 2012 is gewonnen door Alessandro Piperno met “Inserparabili, il fuoco amico dei ricordi“, uitgegeven door Mondadori, het boek heeft 126 stemmen gekregen.

De andere finalisten:
Qualcosa di scritto (Ponte alle Grazie), Emanuele Trevi met 124 stemmen,
Il silenzio dell’onda (Rizzoli), Gianrico Carofiglio met 119 stemmen,
Nel tempo di mezzo (Einaudi), Marcello Fois met 48 stemmen,
La colpa (Newton Compton), Lorenza Ghinelli met 16 stemmen.

Dat Alessandro Piperno de Strega zou winnen is het geen verrassing. De meningen over dit boek zijn echter verdeeld…

De echte winnaar is in ieder geval de uitgever Mondadori. Lezers en critici vinden het zonde dat een meesterwerk zoals die van Emanuele Trevi Qualcosa di scritto de prijs voor 2 stemmen niet heeft gewonnen.

Ook Lorenza Ghinelli en Carofiglio, zijn volgens sommige lezers beter dan de winnaar.

De verkoopcijfers zullen de echte winnaar uitroepen.

Davide Enia aan het woord over zijn boek ‘Zo ook op aarde’

Acteur en schrijver Davide Enia bracht afgelopen mei een bezoek aan Amsterdam ter gelegenheid van de verschijning van de Nederlandse vertaling van zijn debuutroman ‘Zo ook op aarde’. In gesprek met Amicitalia sprak Davide Enia openhartig over zijn boek, en natuurlijk over zijn stad, Palermo. 

Kunt u iets vertellen over de titel van uw boek. Waarom juist deze titel?

Ik denk dat in het Nederlands het woord ‘ook’ is toegevoegd, want in het Italiaans is de titel letterlijk ‘zo op aarde.’ De titel heeft onmiddellijk een betekenis voor mensen met een katholieke achtergrond, zoals bij ons in Italië. Het verwijst natuurlijk naar het Onze Vader. Trouwens, deze titel heb ik in Lissabon bedacht. Ik was daar op vakantie vòòr de laatste herdruk en de titel ontbrak. Ik zat in café Brasileira naast het standbeeld van Pessoa… “Ah”, zei ik, “hoe moet ik het noemen, dit boek… ik mis een titel”. Ik vind het leuk dat aarde-idee, maar ik zocht iets dat onveranderlijk zou blijven, iets dat omhoog reikt. Dus werd het ‘Così in terra’ (zo ook op aarde). Lees verder

Oudere berichten

© 2018 Amicitalia.nl

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑