Amicitalia.nl

Netwerk voor de liefhebbers van de Italiaanse taal en cultuur

Auteur: Redactie (pagina 2 van 3)

Lorenza Ghinelli: De verslinder

Spannende psychologische thriller De verslinder (Il divoratore) van Lorenza Ghinelli vertaald door Manon Smits.

Lorenza Ghinelli is een jonge talentvolle schrijfster, dit jaar finalist voor de literaire prijs Premio Strega 2012 met haar roman ‘La Colpa’.

Dromerig en genadeloos, De Verslinder sleept de lezer in een schrijnend en beklemmende droom, waarin het onmogelijk is om onderscheid te maken tussen realiteit en fictie. Een spannend verhaal met kinderen in de hoofdrol.

Non guardarlo, non cercarlo. Se gli credi lui ti vede.

Het verhaal

Denny is slechts zeven jaar, zijn moeder is drugsverslaafd, zijn vader is alcoholist. Hij wordt gepest door zijn klasgenoten die hem als gek beschouwen. Als hij alleen is, verzint hij verontrustende rijmen om zijn angsten te overwinnen. Hij heeft maar een vriend die Danny beschermt: een wrede oude man, onverzorgd, met een stok in zijn hand.

Pietro is veertien jaar oud, lijdt aan het syndroom van Asperger. Hij heeft een bijzondere gave, zijn tekentalent waarmee hij met de buitenwereld communiceert. Hij is de enige ooggetuige van de verdwijning van enkele pestkinderen. Wanneer Alice, Pietro’s lerares, hem vraagt een tekening te maken van wat hij heeft gezien, ziet ze een verontrustend detail: op de tekening staat een oude man, in het zwart gekleed, met witte schoenen en een wandelstok. Alice kent deze oude man goed: hij komt voor in haar nachtmerries, het is de verslinder.

Over de schrijfster

Lorenza Ghinelli is in Cesena geboren in 1981, studeerde grafisch ontwerp, fotografie, webdesign en digitale bewerking en later Pedagogie. Auteur van verschillende romans, toneelstukken en korte films, schreef Francis degli specchi, een roman ontworpen door Mabel Morri. Ze woont in Rome en werkt als redacteur en schrijver voor Taodue.
Met haar roman ‘La colpa’ is ze de jongste en de enige vrouwelijke finalist van de Premio Strega 2012.

Lees de eerste hoofdstuk:

 

Meer info:

Blog van Lorenza Ghinelli: http://lorenzaghinelli.blogspot.nl/

Interview: http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&;

http://www.literairethrillers.nl/

La colpa: http://www.facebook.com/LaColpa

Lorenza Ghinelli leest haar boek voor:

http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&

Steun Emilia Romagna: koop Parmezaanse kaas

granaDe aardbeving heeft de ‘foodvalley’ van Italië geraakt. Veel bedrijven van Emilia Romagna zijn aan de rand van faillissement. We kennen de producten van deze regio: de voortreffelijke Parmigiano Reggiano en Grana Padano, dé Parmezaanse kazen en vooral de aceto balsamico uit Modena. Veel topproducten zijn al verloren gegaan, maar een deel ervan kan nog gered worden. Na controle wordt de kaas die nog aan de kwaliteitseisen voldoet via diverse kanalen aan consumenten verkocht. U kunt in Nederland ook meedoen, simpelweg door in de winkel een stuk Grana Padano of Parmigiano Reggiano DOP te kopen of via een ‘red-een-kaas’-actie. Denk erom als u in de winkel loopt, het moet wel de echte zijn!

Schade voor 500 miljoen

In het bijzonder, heeft de aardbeving 13 magazijnen voor het rijpen van Parmigiano Reggiano DOP zwaar getroffen. Het vallen van de “scalere” (grote planken waarop de kaas ligt te rijpen) zijn duizenden kazen van 40 kg per stuk weggerold en gebroken. De schattingen zeggen dat ongeveer de helft van de opgeslagen Parmezaanse kaas is beschadigd. De bedrijven die door de aardbeving zijn getroffen produceerden circa 10% van de Italiaanse productie van Parmigiano Reggiano 3,3 miljoen kazen per jaar.

http://video.repubblica.it/dossier/terremoto-emilia-20-maggio/modena-corsa-all-acquisto-del-parmigiano-terremotato/96571/94953

 

Koop Parmigiano en Grana en red Emilia

De kaasparmigiano die al bijna rijp is, is ook klaar voor consumptie moet snel worden gecontroleerd en verkocht. Parmezaanse kaas wordt door hele Italië gekocht uit solidariteit. Bij aankoop van 1 kg Parmigiano wordt 1 euro gedoneerd. Het is vooral belangrijk dat de échte Parmigiano en Grana wordt gekocht en geen imitatie, zeggen de producenten. Een ‘formaggio terremotato’, aardbevingskaas dus, bestaat niet. De kaas die ze verkopen is gewoon kaas van de hoogste kwaliteit, de rest zal worden verkocht om gesmolten te worden en hergebruikt in andere producten.

In de regio Emilia wordt de beschadigde kaas direct door de producenten verkocht en kunnen consumenten ook direct contact opnemen met de door de aardbeving getroffen bedrijven. Een aantal bedrijven vindt u in dit artikel: http://www.incontridivini.it/?p=1128

Ook in Nederland kunt u meedoen via de actie ‘red-een-kaas’ uit Nederland heeft dezelfde strekking: een heerlijk stuk Parmezaanse kaas van 1.5 kg voor 25 euro.

Bestellen? http://redeenkaas.tumblr.com/post/24123416996/red-een-parmigiano-reggiano

Bestsellers: Fai bei sogni: 500.000 verkocht in 3 maanden

“Fai bei sogni” is de titel van de tweede roman van Massimo Gramellini, schrijver en journalist, vice-directeur van de Turijnse krant “La Stampa”.

In deze semi-autobiografische roman vertelt de auteur over zijn traumatische jeugd en de relatie met zijn moeder, die ‘verdween’ toen hij 9 jaar oud en ‘verscheen’ veertig jaar later.

“Preferiamo ignorarla, la verità. Per non soffrire. Per non guarire.

Perché altrimenti diventeremmo quello che abbiamo paura di essere: completamente vivi.”

Gramellini is ook bekend voor zijn bijdrage aan de televisie-uitzending van Fabio Fazio ‘Che tempo che fa’, waarin hij elke zaterdagavond de zeven belangrijkste nieuwsberichten van de week becommentareert.
Deze roman, sinds 1 maart 2012 in de boekhandel, is al uitgegroeid tot een literair evenement en een echte bestseller met meer dan 500.000 exemplaren verkocht en bereikt nu de tiende druk.

Kijk hier een stukje met Gramellini op ‘Che tempo che fa’:

httpv://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=E326No91EIA
Recesie: http://www.longanesi.it/

Zijn eerdere roman: L’ultima riga delle favole

Gli sfiorati van Veronesi verfilmd

Gli sfiorati’ van Sandro Veronesi was een cult-boek in de jaren ’90. In 2011, meer dan 20 jaar later, werd het boek een film (regisseur Matteo Rovere). De film is een “vrij” aangepaste versie van het gelijknamige werk van Sandro Veronesi. Het is het verhaal van Méte (Andrea Bosca) zijn half-zus Belinda (Miriam Giovanelli), hun generatie en een dramatische onmogelijke liefde. Hij is een expert grafoloog, ze is een ongrijpbare tiener. Met elkaar hebben ze maar een ding gemeen: hun vader. In de week voor het huwelijk van hun vader, moeten Méte op zijn zusje letten. Een spannende en grappige film met twee jonge hoofdrolspelers Andrea Bosca en Miriam Giovanelli. Als achtergrond een chaotische en onverwachte Rome.

Romanzo di una strage

RomanzodiunastragePosterLa verità esiste. Romanzo di una strage (2012) van Tullio Giordana gaat over een onopgeloste zaak uit de moderne geschiedenis van Italië: de bomaanslagen van de jaren ’70.

Milaan, 12 december 1969: om 16:37 een explosie verwoest de Nationale Bank van Landbouw aan het Piazza Fontana. De bank zit op dat moment nog vol klanten. Zeventien mensen komen om het leven, 88 zijn ernstig gewond.

De bom van Piazza Fontana is het begin van een lange reeks van aanslagen en geweld in Italië, de zogenaamde ‘anni di piombo’. De daders van de bomaanslagen zijn na 33 jaar onderzoek en rechtszaken nog steeds onbekend: alle verdachten zijn vrijgesproken.

Een bijzondere film om de moderne geschiedenis van Italië te begrijpen.

Trailer:

httpv://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&;v=SIDBMbNMdnM

La nostra vita: familiedrama met Elio Germano als eenstaande vader

Italiaanse films zijn meestal erg aangrijpend. De indrukwekkende manier van filmen in combinatie met de passionele klanken en gebaren van de warmbloedige Italianen, gevoelige en realistische onderwerpen als maatschappelijke problemen, familie- en liefdesperikelen, maken dat de kijker helemaal meegaat in het verhaal. Zo ook bij La nostra vita, een Italiaans familiedrama gemaakt door regisseur Daniele Luchetti, over bouwvakker Claudio, die samen met zijn zwangere vrouw Elena en hun twee kinderen een gelukkig gezinsleven leidt. Op een dag slaat het noodlot toe: tijdens de bevalling van hun derde kind overlijdt Elena. Tijd om hier lang bij stil te staan heeft Claudio niet: hij moet nu alleen voor zijn drie jonge kinderen zorgen.

Op zoek naar snel geld raakt hij steeds dieper verwikkeld in illegale en immorele praktijken. Claudio’s energie, zijn opportunisme en de onverwoestbare familiebanden slepen hem door deze moeilijke periode heen.
Dit schitterend familiedrama heeft alles: liefde, vriendschap en familiebanden, maar stelt ook de Italiaanse problematiek rond zwartwerkers en extracomunitari (niet-ingezetenen van de EU) aan de kaak. De rol van Claudio wordt vertolkt door Elio Germano, die we ook kennen van een andere film van Daniele Luchetti: Mio fratello è figlio unico, waarin hij het opstandige rechts-extremistische broertje speelt.

 Elio Germano

Ik ben een groot fan van Elio Germano, omdat hij elke rol geloofwaardig kan vertolken. Van hardwerkende, alleenstaande vader (La nostra vita) tot opstandige rechts-extremistische puber (Mio fratello è figlio unico), van onbeduidend politieagentje (Respiro) tot oversekste dorpsgek (Come Dio Comanda, helaas (nog?) niet in Nederland verkrijgbaar). Zijn waarde als acteur is zeer groot, omdat hij geen vast karakter heeft, zijn rollen zijn telkens weer anders. Zijn natuurlijke manier van acteren maakt hem veelzijdig en overal inzetbaar.

Elio wordt in 1980 geboren in Rome. Hij verschijnt voor het eerst op het witte doek als hij 12 jaar is. Tijdens zijn carrière werkt Elio samen met grote regisseurs als Gabriele Salvatores, Michele Placido, Ferzan Özpetek, Giovanni Veronesi. Helaas zijn niet al zijn films met Nederlandse ondertiteling op dvd te verkrijgen. Naast een indrukwekkende lijst met films bouwt hij ook een carrière op in de theater- en televisiewereld.
In 2010 sleept hij voor zijn rol in La nostra vita de prijs voor beste mannelijke acteur in de wacht op het Filmfestival van Cannes. Elio zegt bij die prijsuitreiking: ‘Siccome i nostri governanti in Italia rimproverano sempre al cinema di parlare male della nostra nazione, volevo dedicare questo premio all’Italia e agli italiani, che fanno di tutto per rendere l’Italia un paese migliore nonostante la loro classe dirigente.’ – Aangezien onze bestuuders in Italië de filmwereld altijd verwijten dat die kwaadspreekt over ons land, wilde ik deze prijs opdragen aan Italië en aan de Italianen, die er alles aan doen om Italië tot een beter land te maken, ondanks hun leidende klasse.
Nog een reden om van Elio Germano te houden.

La nostra vita

Italiaanse films zijn meestal erg aangrijpend. De indrukwekkende manier van filmen in combinatie met de passionele klanken en gebaren van de warmbloedige Italianen, gevoelige en realistische onderwerpen als maatschappelijke problemen, familie- en liefdesperikelen, maken dat de kijker helemaal meegaat in het verhaal. Zo ook bij La nostra vita, een Italiaans familiedrama gemaakt door regisseur Daniele Luchetti, over bouwvakker Claudio, die samen met zijn zwangere vrouw Elena en hun twee kinderen een gelukkig gezinsleven leidt. Op een dag slaat het noodlot toe: tijdens de bevalling van hun derde kind overlijdt Elena. Tijd om hier lang bij stil te staan heeft Claudio niet: hij moet nu alleen voor zijn drie jonge kinderen zorgen.

Op zoek naar snel geld raakt hij steeds dieper verwikkeld in illegale en immorele praktijken. Claudio’s energie, zijn opportunisme en de onverwoestbare familiebanden slepen hem door deze moeilijke periode heen.
Dit schitterend familiedrama heeft alles: liefde, vriendschap en familiebanden, maar stelt ook de Italiaanse problematiek rond zwartwerkers en extracomunitari (niet-ingezetenen van de EU) aan de kaak. De rol van Claudio wordt vertolkt door Elio Germano, die we ook kennen van een andere film van Daniele Luchetti: Mio fratello è figlio unico, waarin hij het opstandige rechts-extremistische broertje speelt.

Elio Germano

Ik ben een groot fan van Elio Germano, omdat hij elke rol geloofwaardig kan vertolken. Van hardwerkende, alleenstaande vader (La nostra vita) tot opstandige rechts-extremistische puber (Mio fratello è figlio unico), van onbeduidend politieagentje (Respiro) tot oversekste dorpsgek (Come Dio Comanda, helaas (nog?) niet in Nederland verkrijgbaar). Zijn waarde als acteur is zeer groot, omdat hij geen vast karakter heeft, zijn rollen zijn telkens weer anders. Zijn natuurlijke manier van acteren maakt hem veelzijdig en overal inzetbaar.

Elio wordt in 1980 geboren in Rome. Hij verschijnt voor het eerst op het witte doek als hij 12 jaar is. Tijdens zijn carrière werkt Elio samen met grote regisseurs als Gabriele Salvatores, Michele Placido, Ferzan Özpetek, Giovanni Veronesi. Helaas zijn niet al zijn films met Nederlandse ondertiteling op dvd te verkrijgen. Naast een indrukwekkende lijst met films bouwt hij ook een carrière op in de theater- en televisiewereld.
In 2010 sleept hij voor zijn rol in La nostra vita de prijs voor beste mannelijke acteur in de wacht op het Filmfestival van Cannes. Elio zegt bij die prijsuitreiking: ‘Siccome i nostri governanti in Italia rimproverano sempre al cinema di parlare male della nostra nazione, volevo dedicare questo premio all’Italia e agli italiani, che fanno di tutto per rendere l’Italia un paese migliore nonostante la loro classe dirigente.’ – Aangezien onze bestuuders in Italië de filmwereld altijd verwijten dat die kwaadspreekt over ons land, wilde ik deze prijs opdragen aan Italië en aan de Italianen, die er alles aan doen om Italië tot een beter land te maken, ondanks hun leidende klasse.
Nog een reden om van Elio Germano te houden.
Trailer: httpv://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=K7QdwC-TKbk
Muziek: Anima fragile, Vasco rossi: httpv://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=_hJ5x_ipmQ4
Artikel geschreven door: Mirian Bunnik
http://www.miriambunnik.nl

Davide Enia: Zo ook op aarde, schrijfstijl die leven ademt

Davide Enia’s debuutroman Così in terra is in januari in Italië verschenen en is nu ook in het Nederlands vertaald. Davide Enia komt zijn genomineerde debuutroman promoten in Nederland en Amicitalia zal hem ook binnenkort ontmoeten.

Lees alvast mee over de wervelende recensies van deze getalenteerde schrijver/acteur.

Zo ook op aarde vervlecht de belevenissen van de jongen Davidú, zijn eerste liefde, het geweld op straat, de bokssport met herinneringen en oorlog, van de bombardementen in de Tweede Wereldoorlog tot aan de bomaanslagen van de maffia-oorlog in 1992. In een stijl die varieert van rauw tot gevoelig, van humoristisch tot passioneel vertelt Enia het verhaal van drie generaties, hun hopen en falen, tegen de achtergrond van een beschadigd Palermo.

Zo ook op aarde is op dit moment finalist bij de Premio Strega en Premio bancarella.

Over de auteur

Davide Enia (Palermo, 1974) is acteur en een van de belangrijkste Italiaanse toneelschrijvers. Zijn toneelwerken – vaak door hemzelf gespeeld – zijn internationaal op toneel gebracht, op tv uitgezonden en veelvuldig bekroond, o.a. met de Premio UBU, de Premio Tondelli en de Premio Vittorio Gassman. Zo ook op aarde is Enia’s romandebuut, dat in januari 2012 in Italië verscheen en wereldwijd zal worden vertaald.

Uit de Italiaanse pers:

‘Sterker nog dan het drama is Enia’s poëzie. Een schrijfstijl die leven ademt, van lieflijk tot wreed.’ – Corriere della Sera

‘Enia is op zijn best in de dialogen: levendig, amusant, vol dynamiek, ze verzamelen het stof van een dagelijks leven bestaande uit rituelen en herhalingen die heen en weer schieten tussen moedeloosheid en troost. Het boek leest als een trein. Niettemin klinkt er een stem na die eeuwenoude, mediterrane klanken oproept, en die de dialogen bijna tot een koor maakt dat vertelt over het verstrijken van de tijd en over hoe de tijd onze peetvader, onze geliefde, onze vijand, onze vriend en onze duivel is.’ –  Il Mattino

Links:

http://www.davideenia.org/home.html

http://www.debezigebij.nl/web/Boek-5/9789023468691_Zo-ook-op-aarde.htm

Massimo Vitali: fascinerende foto’s

-2784-Mondello-beachDe levensgrote en muurvullende foto’s van Massimo Vitali zijn rijk aan grote massa’s mensen met banale details op bijzondere locaties in de natuur. Het decor voor deze foto’s zijn onder andere stranden, ravijnen, rotsen en rivieren in Italië, Griekenland, Kroatië en Turkije, skipistes in Frankrijk en disco’s, raves en outdoor concerten.

Er lijkt veel te gebeuren op elk van de foto’s en eigenlijk gebeurt er niets, dat maakt het juist zo fascinerend om naar te kijken. Je neemt de tijd om elk detail te bestuderen en er zijn weinig lege plekjes te vinden en dat is ook zijn intentie.

-1696-Cabo-Frio 300px

Vitali gebruikt brede format filmcamera’s om high-resolution details over een groot bereik vast te leggen. Voor het juiste moment verblijft hij uren op een locatie, totdat deze is volgestroomd met mensen.

Massimo Vitali is fotograaf, geboren in Como, Italië in 1944. Hij woont en werkt in Lucca en Berlijn.

 

-0135 300px

Om de foto’s te bekijken, ga naar:

www.massimovitali.com

  scaffolding-without-Kim-250px

Foto: publicatie met toestemming van Massimo Vitali

Gesprek met Pietha de Voogd over de vertaling van Het Mussolinikanaal

Il Canale Mussolini, Het Mussolinikanaal, is een levensverhaal, een familie-epos over de avonturen en het lot van de familie Perruzzi in de stijl van oral history: komische anekdotes en vlotte dialogen,  dialect en spreektaal wisselen elkaar af.

Het verhaal leest snel en makkelijk. De stijl is vlot en vaak geestig, dankzij het gebruik van spreektaal en dialect uit de regio Veneto gemengd met die uit de streek rond Ferrara. Dat het ook in het Nederlands lekker leest is o.a. te danken aan het knappe vertaalwerk van de twee vertaalsters Pietha de Voogd en Mieke Geuzebroek, die het verhaal en de stijl van de oorspronkelijke tekst goed hebben weten weer te geven.

Daarom heb ik contact opgenomen met Pietha om direct van haar te horen hoe ze te werk is gegaan. Ons gesprek verliep in het Italiaans en was heel hartelijk en spontaan…

Una storia con un’anima

Het Mussolini Kanaal is “una storia con un’anima”, een verhaal met een ziel, zegt Pietha, en dat is leuk om te vertalen. De schrijver voelt een zekere drang om het verhaal te vertellen, zo blijkt uit de eerste bladzijde:

Bello o brutto che sia, questo è il libro per cui sono venuto al mondo. Fin da bambino ho sempre saputo di dover fermare questa storia – le storie difatti non le inventano gli autori, ma girano nell’aria cercando chi le colga – e raccontarla prima che svanisse. Nient’altro. Solo questo libro.

Mooi of niet, dit is het boek waarvoor ik op de wereld ben gekomen. Van kinds af aan wist ik dat ik dit verhaal moest vastleggen – verhalen worden niet door schrijvers verzonnen, ze wervelen in de wind op zoek naar iemand die ze opvangt – een vertellen voor het verdween. Niets anders. Alleen dit boek.

Stijl en vertaalkeuzen: stile e scelte di traduzione

De vertaalsters hebben vooraf een aantal afwegingen gemaakt om de geest en de stijl van het boek goed te kunnen weergeven in het Nederlands. Het is niet zo moeilijk voor een ervaren vertaalster om te achterhalen wat er met de uitdrukkingen bedoeld wordt en welke lading eraan gegeven is. De vraag is meer hoe ze dit soort teksten in het Nederlandse dezelfde lading kunnen geven. Een dialect verzinnen of een Nederlands dialect gebruiken zou te ver gaan en zou het boek een andere lading geven. Daarom hebben ze gekozen voor spreektaal, maar zonder regionaal of lokale invloeden.

Voor wie beide talen beheerst is het leuk om te zien hoe de vertaling het probleem van de dialecten op een knappe manier oplost, zoals in dit voorbeeld:

Ma intanto – appena messa la mano al pugnale – a tutti e due gli erano saltati addosso in quattro i poliziotti dell’Ovra o quello che so io, e li hanno ingabbiati come salami e zio Pericle ha avuto giusto il tempo di finire di urlare all’usciere «Digli Peruzzi di Codigoro al Rossoni! testa de casso», e li hanno sbattuti in gattabuia, che la camera di sicurezza stava proprio lì dietro a portata di mano. E mentre li portavano di peso in cella, li riempivano bene di cazzotti ai fianchi. Poi buttati al volo sopra al tavolaccio e richiusa la chiave, con zio Pericle che conti nuava a strillare «Peruzzi di Codigoro!», fino a che l’ultimo poliziotto gli ha detto: «Statte zitto mo’, che avemo capito». [p.11]

Maar intussen – meteen nadat hij zijn dolk had gepakt – waren er vier agenten van de geheime politie, de OVRA, of wie het ook mochten wezen, op hen afgevlogen en hadden hen ingesloten, en oom Pericles kon nog net tegen de portier schreeuwen: ‘Zeg tegen Rossoni dat Peruzzi uit Codigoro er is, eikel!’ of ze gooiden hen in het cachot, want de arrestantencel was meteen erachter, direct bij de hand. En terwijl ze hen naar de cel sleepten, gaven ze hun een paar flinke stoten in hun zij. Toen werden ze op een brits gesmeten en ging de deur op slot, terwijl oom Pericles bleef roepen: ‘Peruzzi uit Codigoro!’ Tot de laatste politieagent zei: ‘Hou je kop, we weten het nou wel.’ [p.18]

 

Het Mussolinikanaal is een dik boek, de vertaling heeft bijna een jaar in beslag genomen. Ze hebben het boek eerst vertaald en daarna pagina voor pagina hardop voorgelezen om te horen of het verhaal en de vertelling net zo vloeiend klonken als het origineel.

De vertaling is wat mij betreft zeer goed gelukt en is door het uitdrukking van de dialecten in spreektaal net zo geestig als het origineel.

Over Pietha

Pietha is een ervaren vertaalster met veel talent. Al vanaf het begin van haar carrière maakt zij vertalingen van ingewikkelde boeken als Il formaggio e i vermi van Carlo Ginzburg en later Il nome della rosa van Umberto Eco. Verder heeft ze, wederom in samenwerking met Mieke Geuzebroek, de bestseller De eenzaamheid van de priemgetallen van Paolo Giordano vertaald.

Haar volgende vertaling is: Una questione privata di Beppe Fenoglio

Veel dank aan Pietha voor haar werk en beschikbaarheid!

Lees ook: Recensie van Het Mussolinikanaal

Meer info over dit boek: http://www.debezigebij.nl/web/Boek-5/9789023463443_Mussolinikanaal.htm

Oudere berichten Nieuwere berichten

© 2019 Amicitalia.nl

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑