Voor de liefhebbers van boeken met een raadselachtig einde, zijn Alessandro Baricco’s recent verschenen boeken een aanrader: Mr. Gwyn en Driemaal bij dageraad, horen bij elkaar, en weer niet.

My Gwyn en Driemal bij dageraad

Jasper Gwyn is een succesvolle schrijver die besluit copista te worden, schrijver van portretten. Met nauwgezette precisie voert hij dit idee uit met als resultaat een tot in het kleinste detail verzorgd atelier en een reeks bijzondere klanten. Als een echte kunstschilder laat hij mensen poseren, wekenlang, in eenzaamheid , tot ze hun essentie laten zien. Het resultaat is een uniek portret dat alleen door de klanten gelezen mag worden. De portretten blijven een mysterie voor de lezer tot het einde, totdat zijn eerste model en assistente Rebecca het mysterie ontrafelt.

Wie houdt van het surrealistische genre en raadsels, raad ik ook aan de roman ‘Tre volte all’alba’, Driemaal bij dageraad te lezen, een drieluik van verhalen die zeker iets met elkaar te maken hebben, maar niet helemaal. Plus een merkwaardige link: dit boek zou ook nog een zelfportret van Jasper inhouden, zoals het blijkt aan het einde van Mr Gwyn. Of het zo is? U mag het zeggen. Wel zeker een postmoderne manier van de schrijver om met zijn lezers te spelen (of misschien meer aandacht te krijgen). In ieder geval beide boeken zijn leuk en verrassend, zoals we al van Baricco gewend zijn. Misschien wel een tip voor de vakantie!

Meer informatie over Mr Gwyn:
http://www.debezigebij.nl/
Vertaler: Manon Smits
ISBN: 978 90 234 6818 9
Prijs: € 17.90

Dat is nou vertelkunst, zegt Baricco met dit drieluik. Personages zijn vloeibaar en het is aan de schrijver om de lezer indruk van vastighedi te geven. Maar die vastigheid ligt bij Alessandro Baricco niet vast. Dezelfde figuren dragen vele mogelijkehede in zich. En al die mogelijkheden kunnen leiden naar telkens een ander verhaal dat reikt naar het sublieme.

NRC – Joyce Roodnat

Het boek Mr Gwyn heeft ook een verrassende website: http://mrgwyn.feltrinelli.it/

A chi ama i romanzi su cui scervellarsi un po’, consiglio l’ultimo libro di Baricco Mr Gwyn.

Il protagonista, Jasper Gwyn è uno scrittore di successo che decide di ‘smettere’ di scrivere e sceglie di diventare un copista, di scrivere ritratti.

Con meticolosità e precisione Jasper realizza questo suo progetto facendosi aiutare da altrettanti personaggi particolari, esecutori impeccabili dei suoi desideri. Il risultato è un atelier pensato e curato nei minimi dettagli, con luci e musiche di sottofondo composte per creare l’ambiente più adatto per mettere in risalto i soggetti da ritrarre. I modelli così isolati e spogliati della loro normalità, poseranno per Jasper fino allo spegnersi dell’ultima delle 18 lampadine.

I ritratti consegnati sigillati saranno letti solo dai clienti e rimarranno un mistero anche per il lettore fino alla fine. Il finale sarà quindi non svelerà i ritratti ma il gioco ad incastri che lo scrittore ha realizzato scrivendoli.

La struttura surreale a scatola cinese di Mr Gwyn, vi porta immancabilmente a leggere anche Tre volte all’alba, citato in Mr Gwyn come il libro contentente l’autoritratto di Jasper e nel quale potreste  trovare spunti per una chiave di lettura del predetto romanzo Mr Gwyn.

Con questa sua ultima trovata Baricco ci propone un gioco postmoderno a cui è difficile resistere.

Per completare il tutto, va senza dubbio visitato anche il sito dedicato al libro Mr Gwyn:  http://mrgwyn.feltrinelli.it/

Infine vi segnalo il monologo di Baricco sul significato dello scrivere, che secondo me è alla base di qualunque interpretazione si voglia dare al romanzo Mr. Gwyn. Vi cito la parte più saliente, il finale:

Scriviamo libri e quel che facciamo è scegliere fra quanto di più raro  e di più caro c’è nell’universo e lo lavoriamo con le mani in un materiale affascinante che sono la lingua, le parole, il suono delle parole, il respiro della storia. Ci piace lavorarlo con le mani, e tutto questo solo perché vogliamo testimoniare di cosa è capace un certo genio umano e per esprimere in qualche modo il gusto di un maestro, di quel maestro che in quel momento siamo noi. Niente più di questo, ma niente, niente, meno di questo.

httpv://www.youtube.com/watch?v=H78BuFJ7fB8